Schrijven begon voor mij niet als een groot plan, maar als een uit de hand gelopen hobby. In het dagelijks leven doe ik namelijk iets totaal anders (ja, iets met deadlines, verantwoordelijkheden en waarschijnlijk te veel koffie), maar tussen de bedrijven door vond ik een plek waar alles even anders mag: op papier.

Daar kan ik mijn creativiteit kwijt. Verhalen bedenken, personages tot leven laten komen en ze vervolgens in situaties brengen waar ik zelf waarschijnlijk gillend van weg zou rennen — het is verrassend therapeutisch.

Mijn boeken draaien niet alleen om verhaal, maar ook om gevoel. En humor. Want zelfs als het spannend, rauw of emotioneel wordt, geloof ik dat er altijd ruimte moet zijn voor een glimlach. Of op z’n minst een snuifje luchtigheid tussen alle chaos door.

Ik ben een beginnende auteur, en daar ben ik eerlijk in. Ik schrijf omdat ik het leuk vind, omdat het me energie geeft en omdat sommige verhalen gewoon verteld willen worden. Niet omdat ik per se de nieuwe Lucinda Riley wil worden — al zou ik het natuurlijk niet erg vinden als iemand dat ooit denkt.

Voor nu ben ik vooral iemand die schrijft. En daar voorlopig nog lang niet mee klaar is.